Meer eenduidigheid
In de rol van kwartiermaker schakelt Charissa veelvuldig met gemeentelijk projectleider Ester Tas, vertegenwoordigers van huisartsenpraktijken, welzijnsorganisaties en andere netwerkpartners: “Welzijn op Recept omvat een heel groot samenwerkingsveld. Er bestaan in de diverse staddelen veel initiatieven, netwerken en buurtteams waarmee de welzijnscoaches in verbinding staan. Het is mijn taak om voor Welzijn op Recept meer eenduidigheid in aanpak en werkwijze aan te brengen. Voorheen was het succes te veel afhankelijk van een individuele vertrouwensband tussen huisarts en welzijnscoach. Belangrijker is het vertrouwen in de interventie en dat er geen grote verschillen zijn in de werkwijze. In mijn eerste jaar hebben we op stedelijk niveau daarin meer lijn aangebracht, en nu ligt de focus op stedelijke innovatiekracht en versterking van de samenwerking op wijkniveau.”
Training, registratie en verwijzing
Charissa ging bijvoorbeeld aan de slag met het borgen van de basiskwaliteit middels opleiding: “Wie nu start als welzijnscoach, is verplicht om de basistraining te volgen. In samenwerking met Elaa wordt er voor welzijnscoaches en huisartsen bovendien een training over positieve gezondheid gegeven. En de ontwikkeling van een cursus voor ervaren coaches, in samenwerking met de Academie Welzijn op Recept, staat inmiddels ook op de planning.” Het blijft niet bij training en opleiding. Charissa stuurt ook aan op een uniforme registratie van de verwijzingen en resultaten van Welzijn op Recept, om interpretatieverschillen te voorkomen: “De verwijzing is echt zo’n thema waarover onduidelijkheid ontstaat. De ene welzijnscoach wijst een aanvraag vanuit de GGZ bijvoorbeeld meteen af, waar de ander altijd wel een haakje voor welzijn vindt om iemand verder te helpen. Voor de duidelijkheid: in zwaardere gevallen kan Welzijn op Recept alleen worden ingepast als aanvulling op de professionele zorgverlening. Die duidelijkheid over deelnemers is ook naar de huisartsen toe heel belangrijk. De relatie tussen de huisarts en de welzijnscoach is dus veel meer dan een verwijsrelatie; zij steunt op goed overleg en een proactieve samenwerking.”
Aanjagen van nieuw aanbod
Charissa investeert ook in uniforme communicatie voor Welzijn op Recept, met een duidelijke herkenbaarheid in vorm en taal. En, heel belangrijk, ze stimuleert de uitwisseling van kennis en ervaring tussen welzijnscoaches en tussen de deelnemende organisaties: “Dat doen we bijvoorbeeld met intervisie, en ook op managementniveau. We gebruiken ‘best practices’ om tot blauwdrukken te komen voor een succesvolle invulling van Welzijn op Recept. Dat is trouwens een dynamisch proces, waarbij de welzijnscoaches nieuw aanbod proberen aan te jagen, in antwoord op vragen en behoeften van bewoners. Zo hebben we bijvoorbeeld een arrangement ‘Kunst en Cultuur’, waarbij in elk stadsdeel een kunstbemiddelaar is aangewezen die bewoners toeleidt naar creatie en beleving van kunst en cultuur. In Amsterdam zijn er veel meer mensen die geen eigen netwerk hebben en die enorm veel baat kunnen hebben bij een verwijzing naar Welzijn op Recept. De vraag is dan ook groter dan de capaciteit aan welzijnscoaches. Daarom pleiten we voor uitbreiding van het aantal welzijnscoaches in Amsterdam. Deze interventie heeft heel veel potentie in onze stad.”
“Het blijft maatwerk en mensenwerk.”