Bij de hand
“In het begin was het best even zoeken”, herinnert Jeanet zich. “Wie stuur je nou naar zo’n welzijnscoach? We waren nog in de veronderstelling dat het alleen om eenzame ouderen zou gaan, maar dat bleek niet zo te zijn. In de nasleep van de covid-tijd meldden zich bijvoorbeeld ook veel jongeren bij ons met klachten die eerder een psychosociale dan een medische achtergrond hadden. En ja, natuurlijk wordt er voor verschillende leeftijden van alles georganiseerd, maar voor veel mensen is het doodeng om zomaar even bij buurtcentrum Het Dok binnen te lopen. De welzijnscoach neemt zo iemand dan bij de hand, soms zelfs letterlijk, om te onderzoeken wat iemand nodig heeft om verder te komen. Zij weet precies wat er allemaal in de wijk te doen is en hoe mensen met elkaar in contact kunnen komen. Dat geeft ons, als huisarts, een vertrouwde route naar andere leefgebieden.”
Het Andere Gesprek
Jeanet vertelt hoe de trainingen in het kader van Positieve Gezondheid bijdroegen aan een gerichte toepassing van Welzijn op Recept. “In 2022 hebben alle medewerkers van ons gezondheidscentrum kennisgemaakt met het voeren van Het Andere Gesprek, dus ook de psychologen, fysiotherapeuten, logopedisten en apothekersassistenten. We werken namelijk multidisciplinair samen, dus dan is het ook belangrijk dat je dezelfde taal spreekt. Als huisartsen zijn we meer gesprekstijd voor patiënten gaan inroosteren, maar we leerden ook om ruimte in ons hoofd te maken voor andere vragen en oplossingsrichtingen. Wanneer je in de geneeskunde geen oorzaak kunt vinden, heb je als huisarts de plicht om te onderzoeken wat er dan verder nog speelt. Die aandacht voor andere aspecten van het leven ervaar ik als een positieve aanvulling op ons vak. En ook hiervoor geldt: hoe langer je het doet, hoe meer je het leert, dus we weten steeds beter welke patiënten goed passen bij Welzijn op Recept.”
Wat je aandacht geeft, groeit
“Eén van die casussen zal ik niet snel vergeten. Het betrof een mevrouw die zich vaak meldde met terugkerende knieklachten. Toen medische behandelingen zonder resultaat bleven, was het goed om ook eens over andere dingen te praten. Zij vertelde dat zij tien jaar lang de medische zorg voor haar kind had gedragen. Nu haar dochter op eigen benen was gaan staan, was die rol weggevallen. Ze had dus last van een lege-nest-syndroom in het kwadraat, en toen ik haar vertelde over Welzijn op Recept stond ze open voor een gesprek met de welzijnscoach. Een lang verhaal kort: de welzijnscoach kwam met haar te spreken over haar creativiteit, en toen is ze bij het buurtcentrum een schildercursus gaan volgen. Laatst liet ze me op haar mobiel de prachtigste kunstwerken van haar hand zien. Over die knie hebben we het nooit meer gehad. Het gaat dus om meer dan alleen het ontplooien van een talent. Wanneer je mensen ook nog met elkaar in verbinding kunt brengen, bijvoorbeeld rondom een gedeelde hobby, zijn ze gelukkiger en ervaren ze minder klachten. Want ook hier geldt: wat je aandacht geeft, groeit.”
Korte lijnen met het wijkteam
“Alle disciplines binnen ons gezondheidscentrum kunnen doorverwijzen naar de welzijnscoach, al kan de formele verwijzing helaas alleen plaatsvinden in Zorgdomein, door de huisarts. Dit is jammer, juist vanwege onze multidisciplinaire aanpak. Wanneer de welzijnscoach merkt dat er andere problematiek speelt bij een cliënt, zoals schulden of relatieproblemen, verwijst zij deze cliënt direct of geeft zij ons een suggestie voor verwijzing. Welzijn op Recept is echt gericht op verbinding en activering, daarmee kan zij zelf aan de slag, maar bij andere problemen kent zij de weg naar de juiste hulpverlening beter dan wij. Zij onderhoudt korte lijnen met het wijkteam. Daarin zijn meer dan zestig mensen werkzaam, dus als ik rechtstreeks moet verwijzen, weet ik niet bij wie mijn patiënt terechtkomt. Met de tussenkomst van de welzijnscoach kan ik die afstand overbruggen; als een soort makelaar brengt ze mij en de patiënt in contact met de juiste zorg of hulp. Dus nu er gesproken wordt over een brugfunctionaris in een breder kader van sociaal verwijzen, vraag ik me wel af: wat doet die dan anders dan de welzijnscoach?”
“Een welzijnscoach die zich laat zien, blijft ook op het netvlies bij de huisarts.”